بررسی تطبیقی نظامهای حقوقی ۴ کشور ترکیه، امارات متحده عربی، کره جنوبی و هند نشان میدهد که هر یک از این کشورها الگوی متمایزی از تنظیمگری را اتخاذ کردهاند.
ظهور اینفلوئنسرها به عنوان یکی از شاخص;ترین نمودهای تحول در اقتصاد پلتفرمی، مرزهای سنتی میان رسانه، تبلیغات و کنشگری اجتماعی را از میان برداشته و گونه;ای جدید از قدرت نرم دیجیتال را شکل داده است. اینفلوئنسرها اکنون نه صرفاً به مثابه تولیدکنندگان محتوا بلکه به عنوان کنشگران اقتصادی و فرهنگی تأثیرگذار شناخته می;شوند که می;توانند رفتار مصرف;کننده، گفتمان عمومی و حتی روندهای سیاسی را دگرگون سازند.
رشد خیره;کننده پلتفرم;هایی مانند اینستاگرام، یوتیوب و تیک;تاک طی دهه اخیر، دولت;ها را با چالش تازه;ای در حوزه تنظیم;گری مواجه کرده است، زیرا مرز میان بیان شخصی و تبلیغات تجاری در فضای مجازی عملاً از بین رفته و مسئولیت;های حقوقی ناشی از آن در نظام;های سنتی رسانه;ای قابل شناسایی نیست. به همین دلیل، کشورها ناگزیر به بازطراحی نظام;های قانونی برای کنترل، هدایت و شفاف;سازی فعالیت اینفلوئنسرها در بستر فضای مجازی شده;اند.