مهدی صالحی منتقد سینما و تلویزیون به بهانه نمایش فیلم کوتاه «سفر» به کارگردانی بهرام بیضایی در جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان در یادداشتی این اثر را مورد نقد و بررسی قرار داده است.
به بهانه باز پخش فیلم کوتاه «سفر» (۱۳۵۱) در سی و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان به نقد و معرفی این اثر پرداخته;ایم که نمونه;ای درخشان از دغدغه همیشگی بهرام بیضایی در پرداختن به «دیگری»، جامعه و توجه به صدای حاشیه نشینان پیش از انقلاب است. در این اثر، بیضایی با نگاهی واقع;گرایانه و در عین حال شاعرانه، دوربین خود را به سوی کودکان کار می;چرخاند و سینمای کودک ایران را از هاله پندار گرایی محض خارج می;سازد. او با خلق فضایی مستند گونه و بهره;گیری از نا بازیگران، جهان;بینی کودکانی را به تصویر می;کشد که در حاشیه شهر، در جست;وجوی هویت و مکانی برای تعلّق هستند.
فیلم «سفر» یکی از نخستین فیلم;های کوتاه ایرانی با محوریت کودکان است که توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تولید شد. داستان فیلم ماجرای دو پسربچه کارگر (سیروس حسن;پور و عباس دسترنج) است که یکی از آن;ها در جست;وجوی پدر و مادرش راهی سفری خیالی می;شود و دیگری او را همراهی می;کند؛ به این امید که والدین موهوم کار بهتری برایشان بیابند. از حیث درون;مایه و فرم روایی «سفر» اثری واقع;گرا و هم;زمان خیال;پردازانه است؛ روایتی از فقر، آوارگی، آرزو و رهایی در بستری لایه;لایه از رنج و کودکی که توانسته ضمن کوتاهی زمان (۳۴ دقیقه) حرف خود را با قدرت و تأثیر عمیق بیان ;کند. حالات نیمه ;افسانه;ای فیلم در عین پیوند با واقعیت زمینه;ای برای نمایش تجربه مشترک بسیاری از کودکان کار و دست ;فروشان عصر خود بوده است.