یک فعال اجتماعی میگوید: هنوز در قرن بیست و یک، بخشی از جادههای روستایی وضعیتی نامناسب و غیرقابل باور دارند. در کشور توسعه متوازن شکل نگرفته، در سطح کشوری استانهای ضعیف نادیده گرفته میشوند و این استانها هم شهرستانهای ضعیف و محروم خود را نادیده میگیرند. این چرخه معیوب است و عدالتی وجود ندارد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، وضعیت نابسامان جاده;های کشور زیست شهروندان را با مخاطره جدی مواجه کرده است. هر قدر منطقه دور از دسترس;تر و کم;برخوردارتر وضعیت جاده;ها به همان نسبت بحرانی;تر و پر مخاطره;تر. سال گذشته بود رضا اکبری، سرپرست سازمان راهداری و حمل و نقل جاده;ای از وضعیت نگران کننده جاده;های کشور گفت: «در نقطه;ای گیر کرده;ایم و در جا می;زنیم و اگر به دادمان نرسند، وضعیت جاده;های کشور بسیار بد می;شود. هر کاری که می;توانستیم در تئوری;ها انجام دادیم، اما وضعیت مالی بسیار بد است.»
حسن مومنی جانشین رئیس پلیس راهور فراجا هم از بی;متولی ماندن بیش از ۳ هزار و ۵۰۰ کیلومتر راه و جاده در کشور خبر داده بود: «وقتی راهی متولی ندارد؛ یعنی اگر آسفالت جاده خراب شود، تابلو نداشته باشد، خط کشی و گاردیل خراب شود، تصادفی رخ دهد، کسی در آن جاده آسیب ببیند، مکانی در آن مسیر ساخته شود و…؛ اصلا مشخص نیست مسئولیتش با چه کسی است.»