سه شنبه ۰۳ شهریور ۱۴۰۵ | 13 ربیع‌الاول 1448 | Tuesday, August 25, 2026

سایت خبری یاران میهن

اخبار فوری

محوریت اصلی موسیقی ایرانی «کلام» است/ «پاپ» موسیقی مصرفی است!

محوریت اصلی موسیقی ایرانی «کلام» است/ «پاپ» موسیقی مصرفی است!

محسن حسینی، خواننده آلبوم «موی‌ تو» با آهنگسازی محمد نصرتی که پیش از ورود به وادی موسیقی، قاری قرآن بوده است، درباره جزییات این اثر و اولویت‌هایش در مقوله آواز گفت: با اینکه مجموعه موسیقایی «موی تو»، بستری آوازی دارد، اما بافت موسیقی پلی‌فونیک و آن زمینه‌ای که آهنگساز اثر آقای نصرتی کار کرده‌اند، نه بر کار سوار است و نه اینکه از آن دور است. به این معنا که گویی این بافت، از جنس اثر است و از همان بدنه خلق شده است. به گزارش خبرنگار ایلنا، تولید آلبوم در دنیای امروز کاری بس دشوار است و فقط از سوی هنرمندانی صورت می;گیرد که اصطلاحا به صورت دلی به فعالیت ادامه می;دهند.  در روزگاری نه چندان دور نهادها و دستگاه;های دولتیِ فرهنگی و هنری بار این مسئولیت را در بخش مالی و حمایت;های معنوی به عهده می;گرفتند. اما حال چندسالی است که این رویه تغییر کرده و دستگاه;های دولتی اعم از وزارت ارشاد و زیر مجموعه;های آن که تحت عناوینی چون معاونت هنری، دفتر موسیقی، اداره کل هنرهای نمایشی و دفتر کل هنرهای تجسمی...

محسن حسینی، خواننده آلبوم «موی‌ تو» با آهنگسازی محمد نصرتی که پیش از ورود به وادی موسیقی، قاری قرآن بوده است، درباره جزییات این اثر و اولویت‌هایش در مقوله آواز گفت: با اینکه مجموعه موسیقایی «موی تو»، بستری آوازی دارد، اما بافت موسیقی پلی‌فونیک و آن زمینه‌ای که آهنگساز اثر آقای نصرتی کار کرده‌اند، نه بر کار سوار است و نه اینکه از آن دور است. به این معنا که گویی این بافت، از جنس اثر است و از همان بدنه خلق شده است.

به گزارش خبرنگار ایلنا، تولید آلبوم در دنیای امروز کاری بس دشوار است و فقط از سوی هنرمندانی صورت می;گیرد که اصطلاحا به صورت دلی به فعالیت ادامه می;دهند. 

در روزگاری نه چندان دور نهادها و دستگاه;های دولتیِ فرهنگی و هنری بار این مسئولیت را در بخش مالی و حمایت;های معنوی به عهده می;گرفتند. اما حال چندسالی است که این رویه تغییر کرده و دستگاه;های دولتی اعم از وزارت ارشاد و زیر مجموعه;های آن که تحت عناوینی چون معاونت هنری، دفتر موسیقی، اداره کل هنرهای نمایشی و دفتر کل هنرهای تجسمی صرفا حمایت;های معنوی و جانبی را به عهده دارند. حوزه هنری نیز به همین سمت و سو رفته و سازمان فرهنگی هنری شهرداری هم از این قاعده غم;انگیز مستثنی نیست. تولیدکنندگان در خوشبینانه;ترین حالت، باید زمان بسیاری را صرف جذب اسپانسر کنند. تازه پس از این رویه است که تولیدکننده اثر اسپانسر را به نهاد دولتی معرفی می;کند تا هر دو طرف قراردادی را منعقد کنند تا بالاخره طی این روند خروجی پروژه یک اثر هنری باشد.