نئوبانکها، بانکهایی تماماً دیجیتال و بدون شعبه فیزیکی هستند که خدمات خود را فقط از طریق اپلیکیشن و به صورت آنلاین به مشتریان ارائه میدهند. باز کردن حساب، انتقال وجه، مدیریت پسانداز و دریافت وام، نمونهای از مهمترین خدمات این بانکهاست. مزیت اصلی نئوبانکها را میتوان در سرعت بالا، کاهش هزینهها و خدمات شخصیسازیشده دانست؛ ویژگیهایی که برای نسل جوان جذابیت زیادی دارد.
راه پرداخت : تاریخچه نئوبانک;ها در دنیا به حدود سال ۲۰۱۵ برمی;گردد؛ زمانی که بانک;های تمام دیجیتال با هدف ساده;تر کردن خدمات مالی، خیلی سریع توانستند جای خود را در میان کاربران باز کرده و به یکی از مدل;های محبوب بانکداری نوین تبدیل شوند. در ایران نیز اواخر دهه ۹۰ شمسی، یعنی حوالی سال;های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰، نخستین نئوبانک;ها با الهام از همین روند جهانی شکل گرفتند. البته ابتدای مسیر قانونی فعالیت نئوبانک;ها در ایران را می;توان از آذر ۱۴۰۲ دانست، زمانی که بانک مرکزی با بخشنامه «ضوابط ناظر بر نحوه; ایجاد، فعالیت و نظارت بر واحد دیجیتال ارائه خدمات بانکی توسط مؤسسات اعتباری»، برای اولین;بار چارچوب رسمی این بانک;های تمام دیجیتال را مشخص کرد و از آن تاریخ به بعد، مسیر رشد نئوبانک;ها در ایران روشن;تر شد. درست است که این بخش;نامه به;عنوان اولین گام در این مسیر، توانسته تا حدودی به شفافیت فعالیت و موجودیت این پلتفرم;های دیجیتال کمک کند ولی نقدهایی بر آن وارد است که در ادامه به آن می;پردازیم.
طبق برخی از بندهای این بخشنامه: