نوای کهنه صنعت؛ درنگی بر زندگی و دغدغه‌های آخرین دلودوز آباده
شیراز-ایرنا- در دل شهر تاریخی آباده، در میان هیاهوی جهان مدرن و فراموشی خاطره پیشه‌های فراموش‌شده، صدای تیشه‌ای به گوش می‌رسد که برای نزدیک به یک قرن است پیوسته و بی‌وقفه نواخته می‌شود؛ این صدا، از کارگاه کوچک و محقر استاد حاج شکرالله اعلایی برمی‌خیزد؛ مردی که نه تنها به عنوان «قدیمی‌ترین دلودوز آباده‌ای» شناخته می‌شود، بلکه اکنون عنوان سنگین آخرین بازمانده این صنعت دستی اصیل را بر دوش می‌کشد....
شیراز-ایرنا- در دل شهر تاریخی آباده، در میان هیاهوی جهان مدرن و فراموشی خاطره پیشه‌های فراموش‌شده، صدای تیشه‌ای به گوش می‌رسد که برای نزدیک به یک قرن است پیوسته و بی‌وقفه نواخته می‌شود؛ این صدا، از کارگاه کوچک و محقر استاد حاج شکرالله اعلایی برمی‌خیزد؛ مردی که نه تنها به عنوان «قدیمی‌ترین دلودوز آباده‌ای» شناخته می‌شود، بلکه اکنون عنوان سنگین آخرین بازمانده این صنعت دستی اصیل را بر دوش می‌کشد.