وداع زیر نور خورشید
در مراسم تشییع پیکر «ناصر تقوایی» میان ازدحام، سکوت در چهرهها جاری بود.تقوایی تنها فیلمساز نبود، او روایتگر جهان درون آدمها بود و حالا این پرتره بازتاب همان جهاناند؛ چهرههایی خسته، اندوهگین و اندیشناک که در مراسم وداع، گویی به تماشای پایان یک فصل از حافظهی تصویری ایران ایستادهاند. این قابها نه فقط سوگ یک انسان، که مرثیهای برای سینمای اندیشهاند....
در مراسم تشییع پیکر «ناصر تقوایی» میان ازدحام، سکوت در چهرهها جاری بود.تقوایی تنها فیلمساز نبود، او روایتگر جهان درون آدمها بود و حالا این پرتره بازتاب همان جهاناند؛ چهرههایی خسته، اندوهگین و اندیشناک که در مراسم وداع، گویی به تماشای پایان یک فصل از حافظهی تصویری ایران ایستادهاند. این قابها نه فقط سوگ یک انسان، که مرثیهای برای سینمای اندیشهاند.