پوشش عفیفانه ایرانی، همچون خط، زبان و شعر فارسی، بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگ ایران است. این نمادها نه تنها معرف هویت ملیاند، بلکه حامل ارزشها، اخلاقیات و نظام اجتماعی جامعه نیز هستند.
مسئله نوع پوشش و حتی برهنگی که امروز تا حدی در جامعه دیده می;شود، یکی از مسائل و موضوعات چالشی است. این موضوع در ماه;های اخیر پررنگ;تر از همیشه به چشم می;آید. پیش از آن;که درباره شیوه مواجهه با این پدیده سخن بگوییم، لازم است نگاهی به ریشه;های تاریخی و فرهنگی آن بیندازیم.
با گسترش نمودهای بی;حجابی، به;ویژه در میان جوانان و نوجوانان، به نظر می;رسد که نگاه به مقوله پوشش و برهنگی تا حد زیادی دچار تحول شده و حالا می;توان گفت پوشش عفیفانه زیر سوال رفته است. در واقع، حجاب بیش از آن;که یک قانون باشد، یک مسئله فرهنگی است. هر جامعه;ای بر اساس فرهنگ دینی و ملی خود ارزش;هایی دارد که با گذر زمان به هنجارهای اجتماعی تبدیل می;شوند. تخطی از این هنجارها در نگاه جامعه، نوعی ناهنجاری محسوب می;شود و قوانین معمولاً برای مقابله با آن;ها وضع می;شوند.