همه ما این تجربه را داشتهایم: تلاش میکنید یک فلش مموری را به درگاه USB وصل کنید و در تلاش اول، به شکلی باورنکردنی شکست میخورید. بعد با کلافگی آن را برمیگردانید، اما باز هم با همان مشکل روبرو میشوید. بار سوم اما، ورق برمیگردد و فلش بهراحتی و بدون هیچ مشکلی وصل میشود. این مشکل از بدشانسی شما نیست، بلکه ریشه در یک تصمیم هوشمندانه اما آزاردهنده دارد که ۳۰ سال پیش گرفته شد. در دهه ۹۰، تیم آجی بات در اینتل برای پایان;دادن به آشفتگی پورت;ها، استانداردی ارزان و فراگیر طراحی کردند.USB-A با چهار پین اصلی، جایگزین انبوهی از درگاه;های قدیمی شد و قابلیت;هایی چون برق;رسانی و Hot-Swapping را آورد. اما سؤال این است که چرا؟ در عصر شاتل;های فضایی و اینترنت، چرا طراحان یک اتصال به;ظاهر ساده، آن را از ابتدا شبیه USB-C، دوطرفه و متقارن نساختند؟...
همه ما این تجربه را داشتهایم: تلاش میکنید یک فلش مموری را به درگاه USB وصل کنید و در تلاش اول، به شکلی باورنکردنی شکست میخورید. بعد با کلافگی آن را برمیگردانید، اما باز هم با همان مشکل روبرو میشوید. بار سوم اما، ورق برمیگردد و فلش بهراحتی و بدون هیچ مشکلی وصل میشود.
این مشکل از بدشانسی شما نیست، بلکه ریشه در یک تصمیم هوشمندانه اما آزاردهنده دارد که ۳۰ سال پیش گرفته شد. در دهه ۹۰، تیم آجی بات در اینتل برای پایان;دادن به آشفتگی پورت;ها، استانداردی ارزان و فراگیر طراحی کردند.USB-A با چهار پین اصلی، جایگزین انبوهی از درگاه;های قدیمی شد و قابلیت;هایی چون برق;رسانی و Hot-Swapping را آورد.
اما سؤال این است که چرا؟ در عصر شاتل;های فضایی و اینترنت، چرا طراحان یک اتصال به;ظاهر ساده، آن را از ابتدا شبیه USB-C، دوطرفه و متقارن نساختند؟
