در عصری که آلودگی هوا و ترافیک نفس شهرهای بزرگ را بریده، ایدهی «زندگی بدون ماشین» در شهرهای پیشرو جهان به واقعیتی دستیافتنی تبدیل شده است. شهرهایی چون هنگکنگ، توکیو، سنگاپور و آمستردام با تکیه بر حملونقل عمومی کارآمد، کیفیت زندگی شهروندان خود را ارتقا دادهاند. ایران نیز با ترویج استفاده از دوچرخه و مترو، میتواند گامی بلند در جهت دستیابی به شهری سالمتر و آرامتر بردارد. در حالی که در بسیاری از شهرهای ایران، خودرو هنوز اصلی;ترین ابزار جابه;جایی روزانه است، نگاهی به تجربه کشورها و شهرهایی چون هنگ;کنگ، توکیو، سنگاپور و آمستردام نشان می;دهد می;توان شهری داشت که زندگی بدون ماشین نه;تنها دشوار نباشد، بلکه کیفیت زندگی را هم بالاتر ببرد. کارشناسان می;گویند در فصل;های سرد سال، وقتی وارونگی دما و آلودگی هوا نفس;ها را تنگ می;کند، استفاده بیشتر از حمل;ونقل عمومی می;تواند یکی از کلیدهای اصلی کاهش آلاینده;ها باشد. وابستگی کمتر به خودرو؛ تجربه کشورها...
در عصری که آلودگی هوا و ترافیک نفس شهرهای بزرگ را بریده، ایدهی «زندگی بدون ماشین» در شهرهای پیشرو جهان به واقعیتی دستیافتنی تبدیل شده است. شهرهایی چون هنگکنگ، توکیو، سنگاپور و آمستردام با تکیه بر حملونقل عمومی کارآمد، کیفیت زندگی شهروندان خود را ارتقا دادهاند. ایران نیز با ترویج استفاده از دوچرخه و مترو، میتواند گامی بلند در جهت دستیابی به شهری سالمتر و آرامتر بردارد.
در حالی که در بسیاری از شهرهای ایران، خودرو هنوز اصلی;ترین ابزار جابه;جایی روزانه است، نگاهی به تجربه کشورها و شهرهایی چون هنگ;کنگ، توکیو، سنگاپور و آمستردام نشان می;دهد می;توان شهری داشت که زندگی بدون ماشین نه;تنها دشوار نباشد، بلکه کیفیت زندگی را هم بالاتر ببرد. کارشناسان می;گویند در فصل;های سرد سال، وقتی وارونگی دما و آلودگی هوا نفس;ها را تنگ می;کند، استفاده بیشتر از حمل;ونقل عمومی می;تواند یکی از کلیدهای اصلی کاهش آلاینده;ها باشد.
وابستگی کمتر به خودرو؛ تجربه کشورها